فصلی از نور ورق خورد و زمان روشن شد
به زمین آمدی و چشم جهان روشن شد

آمدی مونس تنهایی انسان باشی
سبب ریزش خیر از لب باران باشی

آمدی کینه ز دل های بشر رانده شود
مهربانی خدا با تو شناسانده شود

تکیه بر شانه ی لبخند تو می داد جهان
ماه و خورشید به دنبال نگاهت نگران

خاک تا عطر قدم های تو را می بویید
با...