فراتر است از ادراک ما حیای عقیله
که آفریده چنین شیر زن،خدای عقیله

از ابتدای جهان،عقل در مقام تعلّم
زده دو زانوی خود را به پیش پای عقیله

از آن زمان که شنیدیم نام نامی او را
بریده ایم دل از خلق ما سوای عقیله

آهای کوفه به نان و رطب نیاز ندارد
که اوست دختر شاه و تویی گدای عقیله

به زیر پرچم زینب نشست...