فاطمه جان گریه مکن ، اول درده دخترم
با غُصه ی تو می کشم ، این نفسای آخرم
برای سرنوشت تو می باره هی چشم ترم

تا زنده ای برام می سوزی
گریه کن هر شب و روزی
به جای خالی ام رو منبر
نگاه ابری تو می دوزی

کم از سر تو سایه میشه
از گریه هات گلایه میشه
آب وضوتو گرچه بردند
دشمن تو همسایه میشه

ای یاور تنهای س...