فاطمه جان قبر تو شد قبر من
رفته پس از رفتن تو صبر من
حق بده هر نیمه شبی یاد غسل
خون چکد از دیده ی چون ابر من

تا شود آرام، دل مضطرم
بر روی قبر تو گذارم سرم
بی تو شده زندگی ام درد و رنج
کاش که باشد نفس آخرم

رفتی و همدرد علی، چاه شد
کار شب و روز دلم، آه شد
از ستم و جور زمانه ببین
زائر قبر تو شبانگاه ...