غم چکد از نگاهت
شعله شد اشک و آهت
چون پدر در غریبی
حجره شد قتلگاهت
یا جوادَ الْاَئمِّه .....

ای مه آسمانی
گلشنت شد خزانی
همچو زهرای اطهر
داده جان در جوانی
یا جوادَ الْاَئمِّه .....

لاله ها خون چکیدند
غربتت را که دیدند
از تو خیل کنیزان
اَلْعَطَش می شنیدند
یا جوادَ الْاَئمِّه .......