غمت را به دریا زدم غرقِ خون شد
به کوه و به صحرا زدم غرقِ خون شد
به دنیا به عقبا زدم غرقِ خون شد
به چشمان و دلها زدم غرقِ خون شد

چه سوزی، چه داغی، در این ماتم توست
که عالم عزادارِ درد و غم توست


برای تو کاری ندارد حسین جان
که خونم بپایت ببارد حسین جان
دلم حاجت اینگونه دارد حسین جان
سرم را ب...