غریب تر ز حسن غریبِ زهرا تو
صدای ناله ی اَمَن یُجیبِ زهرا تو

بمیرم از غمت آقا کسی نداری که
غریب تر ز حسن کسی نداری که

چقدر غرقِ عرق غرقِ درد تب داری
میانِ سُرفه جگرپاره رویِ لب داری

به دادِ تو نرسیدند تا صدا نزنی
کسی نبود کنارت که دست و پا نزنی

صدای بال و پَرِ بسته از قفس نرسد
صدا نزن که صدایت...