غرق خون است ، چرا این سر مه رو پسرم
قطعه قطعه شده ان قامت دلجو پسرم

نرسیده به تنت از سر زین افتادم
قوت و تاب وتوان برد ز زانو پسرم

همه ی دشت به زانو زدنم خندیدند
تو بگو من چه کنم ، بین هیاهو پسرم

در بغل تا که گرفتم بدنت ریخت به هم
از غمت رفته ز چشمان پدر سو چکنم

چه کسی بر سر تو ضربه...