غربتی دیدم در این دامِ محبّت بی حساب
پُر شدم ای زاده ی زهرا ز حیرت بی حساب

تا که افتادی ز پا، برخواستم مثلِ علی
دارم از شاهِ ولایت ،شورِ هیبت بی حساب

خم نخواهد شد قدِ زینب ،قسم بر خونِ تو
در دلم موّاج شد بحرِ شجاعت بی حساب

عصرِ عاشورا که شد،شد بدترین حال و هوا
پیشِ چشمم شد بپا گویا قیامت ...