عمری است نشسته دل من بر سر راهت
تا مست شود یک نفس از جام نگاهت

ای کعبه‌ی امید که دور تو بگردم
باشد حجرالاسود من خال سیاهت

کی می‌شود از پرده‌ی غیبت به در آیی
تا جلوه کند صبح در آیینه‌ی ماهت

مدهوش کند جمله‌ی گل‌های جهان را
عطری که نسیم آورد از باغ پگاهت

روزی که خدا وعده به ما داده بیایی
آ...