علیِ اکبر آن شير دلاور...
پدر را شد به میدان یار و یاور

گرفت اذن از پدر با شوق بسیار
که تازد جانب میدان کفار

پدر گفتا برو ای جان بابا
که ما حقیم و حق، همراه با ما

اگرچه آگه از پایان کارم
ولی یکدم به ابرو خم نیارم

که مرگ سرخِ ما احیای دین است
خوشا آنکس که با ما همنشین است

برفت آن یکّه تاز بی هما...