عطر حضورش از جهان دفع بلا می کرد
آن مادری که خلقِ عالم را دعا می کرد

با سجده های او زمین غرقِ خدا میشد
هفت آسمان را در دلِ سجّاده ، جا می کرد

خورشید را با هر نگاهش نور می بخشید
افلاک را خاکِ رهش حاجت روا می کرد

با هر قنوتش زیر سقفِ خانه ای کوچک
عرش خدا را غرقِ ذکر ربّنا می کرد

در چشم ز...