عشق ای آتش حیرانی ما
شانه‌ای کش به پریشانی ما

ما در اندیشه‌ی گیسوی توایم
داشت حق بی سرو سامانی ما

کفر نعمت نبوَد باده بریز
تا شود گرم غزل‌خوانی ما

هفت خطیم در این بزم شراب
خط بزن روی مسلمانی ما

ما نرفتیم و نخواهیم بهشت
در نجف مقصد پایانی ما

می‌زنیم از مِیِ انگورِ ضریح
که رسد نعره طوفان...