عاقبت کوله ی بی خاطره را واکردم
بغض سنگین تو را پیش رضا واکردم
عاقبت کرببلا قسمت این تشنه نشد
عطشم را به همین گریه مداوا کردم
اشک من رود شد و از سر سجاده گذشت
بس که شب تا به سحر بی تو خدایا کردم
خواست از شب بنویسد شب غمگین فراق
قلم سوخته را دلخوش فردا کردم
قلب آیینه ترک خورد از این بغض عمیق
هر چه د...