عاقبت دروازه‌ی ساعات وقتی باز شد
قافله در ازدحامِ میزبانش گیر کرد

با طنابی دورِ گردن دخترک ترسیده بود
در شلوغی‌ها شبیه عمه‌جانش گیر کرد

از صدای عمه پیدا کرد راهش را ولی
حیف در زنجیر ، پای ناتوانش گیر کرد

وای از شام از مسیرِ کوچه‌هایش بارها
موی او در پنجه‌ی پیرزنانش گیر کرد

هُل شد آمد که ب...