ظهر روز دهم آرام به پایان می رفت
از تن زخمی او خون فراوان می رفت

سینه‌اش از همه حادثه‌ها سوخته‌تر
رفت با چهره هر لحظه برافروخته‌تر

مرد تنها شده مانند علی می جنگد
خون بسیار از او رفته ولی می جنگد

الف قامتش اما نشده دال هنوز
کمرش خم نشده در دل گودال هنوز

تکیه کرده است به شمشیر و سرپا مانده
دشمن...