صفا داده گلی بر بوستانم
که روشن شد از او روح و روانم
وجودش جمله داده این پیامم
که من گلواژه ی روح بیانم
اگر چه ساکن خاک زمینم
ولیکن شاعری از آسمانم
به سیبی رانده از خاک بهشتم
که شد خاک سیه همچون مکانم
اگر چه قسمتم جز درد و غم نیست
ولی عرش خدا شد آشیانم
هَزاران در گلستان معانی
بود تا صبح محشر مدح خوا...