صراط مستقیمم تو ، من آن ضالین قرانم
کُند کار خلیل لَه غلامت من که حیرانم

دمی از کوی تو رفتم پشیمان بودم از رندی
و عمری از پشیمانیِ خود دائم پشیمانم

بشویم با گلاب ناب قمصر گر دهانم را
به لب آوردن اسمت نباشد از ادب دانم

نمازم را به سوی تو اقامه میکنم هر شب
قنوتم را به یاد زلف مشکین تو میخوانم

نه...