شکست قامتم از طاق ابروی تو می آید
نگون بختی من از شام گیسوی تو می آید

به داغ گیسوی خاکستری ات این گواهم بس
که من می‌سوزم و بوی سرموی تو می آید

خبر دارم که یک شب نیز کنج دیر خوابیدی
همین بس که نسیمی گاه از سوی تو می آید

سوالی داشتم تنها که می دانم جواب آن
فقط از چشم های پر هیاهوی تو م...