شد برقرار، ناله ی ما بیقرارها
افتاده بارمان به دیار تو بارها
«از یک خروش یا رب شب زنده دارها
حاجت روا شدند هزاران هزارها»

کو عاشقی که ناله ز خون جگر زند
هجران کشیده باشد و دائم به سر زند
«یک آه سردِ سوخته جانی سحر زند ...
بر خرمن وجود جهانی شرارها»

ما دل نبسته ایم به خویشان و بستگان
حاجات ما روا ...