شدی مرهم برای هر گرفتاری که شد بیتاب
به رویَش باز کردی در هر آنکس کرده دقّ الباب

تویی در امتدادِ غربتِ وَالوِترِ وَالمَوتور ...
شبیه جدّ خود از غفلتِ مردم شدی بیتاب

غم ِ تزویر شد خاری به چشمت! روز و شب داری-
گلایه از نفاق و فتنهٔ تعدادی از اصحاب

شبیه جدّ خود از جهلِ مردم ضربه ها خوردی
تو را آواره...