شب یلدای غم به سر آید
موکب روشن سحر آید
کوچه در کوچه چشم در راهم
عاقبت یارم از سفر آید
من یقین دارم او به همراهِ
سیصد و سیزده نفر آید
بشکند تاج و تخت بت ها را
آن خلیلی که با تبر آید
جمعه هامان غروب شد پس کی
ان مه غایب از نظر آید ؟
وقت و بی وقت در مرور فراق
آه در سینه شعله ور آید
تا زمین را ر...