شب وصال چنان می رمد غم از دو طرف
که گرم دوست شود چشم پر نم از دو طرف

نه راه پیش و نه پس دارم از دو ابرویش
به قصد کشتنم آورده آدم از دو طرف

به اوست بسته حیاتم که نسبتِ نَفَسش
رسیده است به عیسی بن مریم از دو طرف

عرق نشسته بر آن رخ در آفتاب تموز
به گُل نشسته تو گویی که شبنم از دو طرف

نگو شکاف و تر...