شب های جمعه فاطمه مهمان کربلاست
در اشک و گریه بر غم سلطان کربلاست

شور و نوای اهل ولا از نوای اوست
شوریدگی ز زلف پریشان کربلاست

گیسوی نی اگر که تکان خورده با نسیم
از رأس روی نیزه ی جانان کربلاست

آشفتگیِ اهل بیابان به قرن ها
از زلف غرق خونِ شهیدان کربلاست

انگشتری که حلقه ی آن کل عالم است
این خاتمش...