شب است و بین کوچه ها غریبه پر نمی زند
همان که نیست دربدر، درِ سحر نمی زند

بساط گریه هام را دوباره پهن کرده ام
کسی گدای خسته را در این گذر نمی زند

اگر که مضطر آمدم کسی مرا نخواسته
مریضم و به بسترم طبیب، سر نمی زند

جنون و مستی گناهِ من، مرا تباه کرد
و گرنه هیچ عاقلی که سر به در نمی زند

دوباره هم ...