سوئ چشمان تو مادر زچه رو کم شده است
در جوانی چقدر قامت تو خم شده است
و همان روز که از ضربه ی در افتادی
خانه چون قلب من زار پر از غم شده است
شب نمی خوابی و از درد به خود میپیچی
خاطرات در و دیوار مجسم شده است
کارهر روز و شبت ناله ی جانسوز , مدام
کار من سوختن و آه, دمادم شده است
به غمم طعنه...