سوغات ما از کربلا درد و محن بود
پژمردگی لاله های در چمن بود

من تشنگی در خیمه را احساس کردم
یاد از دو دست خونی عباس کردم

من کودکی بودم که آهم را شنیدند
دیدم سر جد غریبم را بریدند

من دیده ام در وقت تشیع جنازه
اسبان دشمن را که خورده نعل تازه

من با خبر هستم ز باغی بی شکوفه
خورشید را بر نیزه...