سلام گرم عاشقونه ی من
روونه شد به سوی مشهد تو
باز دل تنگم شبیه کبوتر
نشسته روبروی گنبد تو

همیشه وقتی که دلم میگیره
لباس تنهاییامو میپوشم
میام حرم تا بار غصه هامو
کبوترا بردارن از رو دوشم

خدای مهربونیا نگام کن
باز تو دلم درد نهفته دارم
هر موقع که میام زیارت تو
یه دنیا حرفای نگفته دارم
...