سر نخواهم کرد خَم پیش کسی الا حسین
قلب من خورده به نام نامی مولا حسین

در رهش امروز هر کس یک قدم برداشته
خوب می‌داند تلافی می‌کند فردا حسین

آه از آن روزی که خلوت می‌شود دور مزار
بعد می‌بینی که مانده پیش تو تنها حسین

بندگان شیخ و شاه و مال و دنیا نیستیم
از همه عالم کفایت می‌کند ما را حسین

شک ندارم...