سَرِ حُسین که در طَشتی از شَراب افتاد
یَقین کُنید به جانِ جَهان عَذاب افتاد
.
سَری که از روی نیزه، زِ کربلا تا شام
هِزار مَرتبه بَر خاک، با شِتاب افتاد
.
سَری که دامَنِ زَهرا هَمیشه مَهدَش بود
به زیرِ نَعلِ سَوارانِ بَد رِکاب افتاد
.
تَنور و دِیر و سَرِ نیزه و کُنون هم طَشت!
چه رنگ ها که به رُخسارِ ...