سخت پشیمانم و شرمنده‌ام از کرده‌ام
کوله‌ای از جرم و خطا با خودم آورده‌ام

دفترِ عمری که گذشته‌َست ورق می‌زنم
حرفِ دلِ عاشقِ آلوده به حق می‌زنم

روزِ سیاهِ من و ماهی که پناهم شده
آیِنه‌یِ زندگی‌ام علّتِ آهم شده

آه چقدر از تو جدا مانده در این زندگی
سینه‌یِ این بنده که نَشْناخت رَهِ بندگی

بنده‌یِ تو...