سخت تر از کربلا
غصه شام بلا
زخم زبان می زدند
به عترت مصطفی

غریبی دخترِ
فاطمه را دیده اند
به اشک چشم‌ رباب
به کوچه خندیده اند

شامیان دادن ما را عذاب
به مردم دادن نذری شراب
واویلتا
****
پای همه دختران
میان این قافله
زبس دویدن رو خار
شده پُر از آبله

سبط رسولم من‌و
خارجی ام خوانده...