مادر
-----------

سالیانیست سرپناهِ منی
من پر از دردم و دوایم تو
از همان کودکی که یادم هست
مادری کرده ای برایم تو

بازیِ روزِگارِ بی رحم است
بی پناهم، شکسته و مضطر
دلخورم از تمامِ آدم ها
تک و تنها و بی کسم مادر

خنده های اهالیِ خانه
فقط از اعتبارِ مادرهاست
گفته اند از قدیم این را که....
گرمی خانه ک...