زندگی تکرارِ یک رنجِ ملال آور شده
حال ما اما به لطف روضه ات بهتر شده

من نمی دانم چه سِرّی در گدایی تو هست
هر کسی افتاده بر پایِ تو آقاتر شده

من به آغوشِ ضریحِ تو پناه آورده ام
هر کجا در بازیِ دنیا دلم مضطر شده

هر که با یک واسطه هر شب صدایت می زند
ضامنِ ما دل پریشان ها خودِ مادر شده

آبرویی هم ...