زُلف محنای تو ما را بس
قامت طوبای تو ما را بس
خیل گرفتار توأیم آقا
جلوه طاهای تو ما را بس

ای سر و سامان دل در به درم
سایه تو همیشه بر روی سرم
حرز بابام بود و دعای مادرم
از در خونه تون دیگه جایی نرم

مولانا یاابالزهراء

دست من و عنایتت آقا
به تشنگان سقایتت آقا
تو پیچ خم ها توی این دنیا...