روایت می کند اندوه داغی را بدین منوال
نباشد هیچ گلگون پیکری را این چنین احوال

دو تن با چهره گلگون نماز خویش را خواندند
یکی در دامن محراب و آن یک در دل گودال

یکی در کوفه رویش غرق در خون سرش باشد
یکی در کربلا گردد تنش با اسب ها پامال

یکی از بهر او شیر آورند ایتام در کوفه
یکی لب تشنه خنجر روی رگهایش...