رميده ايم بيا و شكار كن ما را
به نوكري خودت اختيار كن ما را

به پاي آبله دار پياده گان حرم
بيا به كشتي عشقت سوار كن ما را

اگر چه چشمه اشك است چشم نوكرتان
به پاي كوه غمت آبشار كن ما را

دو چشم اگر كه بگريند تيغه دو لبند
به حرمت پدرت ذوالفقار كن ما را

عوض نمي شوم الا به كيمياي نگاه
چنان زهير ...