رفتی ای بهارم ، از غصه بی قرارم
بعد تو به کوفه ، جز غصه ها ندارم

رفتی و به خانه ، جوانه ، زده شکوفه ی عزا
بی تو ای پدر جان ، ز هجران ، کنم شبانه ناله ها
ای که پر گشودی ، نمودی ، عزم دیدار همسرت
از جنان تو گاهی ، نگاهی ، نما به سوی دخترت

( بس که بودی غریب رفته از دل شکیب ) ٢
وای از این همه غریبی...