رسید عطر مناجات و گَردِ غم رفته
به شوق بخشش یارم چنین دلم رفته

یقین که اشک پشیمانی اش زیاد شود
هر آن کسی که به قربان دوست کم رفته

امان از این لبِ از فیض توبه جا مانده
امان از این دلِ در خواب دم به دم رفته:

خدا که هست! چرا رفته در پی خلقش
صمد که هست! چرا در پی صنم رفته

گناه کرده ام و قلب من شده ت...