رسیده است به دادِ دلِ گدا کرمت
چقدر دستِ پُر است این گدای با کرمت

ندار بودنِ بنده ، مرا چه دارا کرد
همیشه داشت هوای دلِ مرا کرمت !

اَزل اِلیَ الابد این ماجرای نوکرهاست...
نیاز داشتن از ما وَ از شما کرمت!

یکی دو مرتبه هم که نبوده آقاجان
گرفته راهِ مرا نیز بار...