راحت بخواب حاجیِ شش ماهه ی حرم

دركم كن ای پسر كه به والله مادرم

عمّو كه رفت، گفت به خواهر برادرت

من می روم برای شما آب آورم

امّا نشد به خیمه رساند سبوی آب

آخر به خون نشست علم دار باورم

حالا كه در سرِ تو هوای پریدن است

تا آسمان دست پدر، ای كبوترم

باشد، بپَر، ولی دلِ من گیرِ حلق توست

...