دوید سمت برادر ، ولی نه چون زینب
کشید درد مکرر ، ولی نه چون زینب

چقدر آرزوی دیدن برادر داشت
صدا زد آه برادر ، ولی نه چون زینب

تمام راه به شوق برادرش آمد
به حال خسته و مضطر ، ولی نه چون زینب

به پاس مقدم او شهر غرق غوغا شد
رسید بر سر معبر ، ولی نه چون زینب

اسیر غربت و غم شد که زخم این هجران
نداشت ...