دوست داری در زدن های مرا، حاشا نکن!
پس اگر تا صبح هم در را زدم در وا نکن

من‌ برای تو میایم نه برای حاجتم
جان خوبانت مرا محتاج این دنیا نکن

روز اگر کار بدی کردم تو شب راهم‌ بده
روی من آغوش وا کن لطف کن دعوا نکن

کار دست توست من کارگرم ای خوش حساب!
میتوانی از خودت طردم کنی اما نکن

من ادای خوب هارا ...