در فراق شهدا

دوستان رفته ، منِ خسته جگر جا ماندم
آه و صد آه کز آن قافله تنها ماندم

آخر انصاف نه این است رفیقان مددی
با شما بودم و از جمع شما وا ماندم

ای شهیدان به من خفته نظر اندازید
که در این دایره من بس تک و تنها ماندم

در بر فاطمه عذر گنهم را خواهید
که من از قافله ی کرببلا جا ماندم...