دانلود برنامه بحارالاشعار
دفترمن

دل من شیشه باران زده است

شعر مداحی میلاد امام باقر (ع) - دل من شیشه باران زده است

دل من شیشه ی باران زده است
دل من قایق طوفان زده است
دست خود بردر جانان زده است
فال دیدار به دیوان زده است

بوی گل ،بوی نیازآمد ز ره
بوی یاره دلنواز آمد زره

آتشم زد جلوه ای اندر سحر
آمده بالاتراز شمس و قمر
میزنم هوهوِ زیک تیغِ دوسَر
میکشم نعره‌ من از عمقِ جگر

درهوای روی دلبر،هو کشم
من جمالش را چنین از روکشم


به ثُبات و به ثبوتت باقر
به جلال و جبروتت باقر
به کمال و ملکوتت باقر
به قمات و به قنوتت باقر

نشوم ازتوجدا تاهستم
ازشراب می توسرمستم

کیست این جلوه که مولا شده‌است
برهمه خلق چه آقاشده‌است
که در این قاب هویدا شده‌است
روی او غرقِ تماشا شده‌است

همه هستیِ دو دونیا باقر
پنجمین دلبرطاهاباقر

رخ به رخ بسکه تنزُل دارد
جلوه اش بسکه تسلسل دارد
ساجدین در بغلش گُل دارد
مادرش هست ؛ تامل دارد

روز اول به خدا گفت بلا
اِنَماالعِشق توهستی مولا


دلربایی که کرم دارد اوست
آنکه خود هیچ حرم دارد اوست
شاه عالم که عَلَم دارد اوست
آنکه از صبر قدم دارد اوست

نام باقر که تمام دین است
برزبانم چقدر سنگین است


بوده ای هم قدمِ کرب وبلا
آمدی با عَلَمِ کرب وبلا
شاهدِ محترمِ کرب وبلا
بوده ای درِ حرم کرب وبا

"بوده ای سایه به سایه با عشق
سایه هم دورتر از او تا عشق"


باقری راویِ راه دوامام
شاهده خطبه‌ی پولاد و پیام
باقری کربلادر احرام
دیده ای کوفه وویرانیِ شام

بیرقِ غیرتی وکوه وفا
ِ حضرت باقری وشاه سخا

وای برتربت مادر می‌رفت
نیمه شب بسوی دلبرمی‌رفت
هرقدم مثال حیدر می‌رفت
باقدمهاش جلوتر می‌رفت

جلوه ای نور از این آیه بدید
عالمین همچو تو فرزانه ندید


عشقت از کوه کمرمی سازد
داغت از مَرد سپر می‌ سازد
بال تو بر همه پر می‌سازد
باقرهستی و خبر می‌ سازد

وای در کوفه جگرپاره شدی
بین بازار تو آوره شده ای


بین شامات پَرَت تیر کشد
بین گودال سَرَت تیر کشد
بین کوفه کمرت تیر کشد
نیزه‌ای زد جگرت تیر کشد

کوفه رفتی و اسیرت کردند
وای من وه که چه پیرت کردند


آرمین غلامی
مجنون ڪرمانشاهی

151
شعر بعدی