دل مشرّف شد به درگاه حضور
روح چون مِی گشت و تن شد چون بلور

کلّمینی زارِ عرفانی شدم
برکه ی پاک مسلمانی شدم

دیشب از روحم تنم را شسته ام
رفتنم را ماندنم را شسته ام

یک نفر در من مرا تقدیس کرد
اشک من آمد، دلم را خیس کرد

کیست این طوفان معماری شده؟
چیست این در سینه ام کاری شده؟

ای معارف در سبوی تو نمی...