دل جای حق و دل جای خداست
دل جای ولا دل جای رضاست

دل ، این دل من این خانه ی عشق
گه مشهد و گاه در کرب و بلاست

دل جای رضاست این مظهر نور
دل جای حسین این نور خداست

مولای رئوف آقای جهان
دریای صفا بر اهل ولاست

درمان من و درمان همه
یعنی که شِفا یعنی دواست

خاک حرمش گردی ز جنان
هر ذرّه ی آن خود عین شِفا...