دل به سوز و ناله های زار می خواند تو را
خون جگر با آه آتشبار میخواند تو را

می کشد این انتظار سخت و طولانی مرا
جمعه های ندبه در تکرار می خواند تو را

شام یلدای غمت هرچند تلخ و دیرپاست
تا سحر این دیده ی بیدار می خواند تو را

پشت در پهلو شکسته مادری دلخسته با
سینه مجروح از مسمار می خواند تو را

تا بگی...