دست بسته به سر دار ببین مهمان را
بنگر از اشک که لبریز کنم دامان را

کاش قرآنِ عقیله! به مدینه بروی
پاره پاره کند این کوفه همه قرآن را

برنگردی تو اگر، پیکر تو برگردد
می کشانند به هر سو بدنِ بی جان را

نعل تازه به روی دست گرفتند حسین
قصدشان است بپاشند تن عریان را

زجر کُش میشوی و خواهر تو می بیند
از ...