در گوشه ی خرابه بپا ماتم و غم است
باز اين چه شورش است که در خلق عالمست

صوت حزین دخت سه ساله رسد به گوش
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتمست

گویا طلوع کرده ز ویرانه آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالمست

از بسکه بوسه زد به لب تشنه حسین
زلف حسین و دختر او جمله در همست

سر را بغل گرفته به زانو نهاده...